Gehard glas

Thermisch gehard glas is glas dat een thermische behandeling heeft ondergaan die « intenser » is dan voor half-gehard glas, dit om de breuksterkte te verhogen en de breukvorming te wijzigen (breuksterkte is 3 à 5 keer hoger dan bij floatglas). Hiervoor wordt het glas tot ca. 650°C verhit en vervolgens door gestuwde koude lucht afgekoeld. Door het snel afkoelen gaan de oppervlakten krimpen en sneller hard worden dan de kern. 

Wanneer de kern ook afkoelt en samentrekt oefent dit trekspanningen uit op de beide oppervlakten en ontstaat er een blijvende drukspanning. 

Gehard glas kan niet meer gesneden of bewerkt worden. Wanneer het glas breekt, valt het in kleine deeltjes (met afgevlakte kanten) uiteen, met beperkt risico op verwondingen. In gebouwen wordt dit soort glas gebruikt voor glazen deuren, entrees, borstweringen, douche-cellen, scheidingswanden, enz…

Door zijn manier van uiteenvallen voorkomt gehard glas risico’s op verwondingen maar verhindert niet het doorvallen van personen.

Toepassingen

Gehard glas vindt zijn gebruik in allerlei toepassingen:

 Deuren en puien
 Binnenwanden
 Douchecabines
 Sqash- en basketbalpanelen
 Haardschermen
 Autoruiten
 Tafelbladen
 In dubbele beglazing (om thermische breuk te voorkomen)
 Gelaagd geharde toepassingen, waardoor een dubbele veiligheid wordt gerealiseerd